ด้วยตาเปล่า..

posted on 11 Oct 2007 12:40 by cloud-cover  in cloud-covered

 

เหนือน่านฟ้าจังหวัดจันทบุรี เวลา 09:45

วัดความหนาแน่นการปกคลุมน่านฟ้าของเมฆได้ราว 6-7 อ๊อคตัส

ด้วยตาเปล่า

เราควรแนะนำตัวก่อนรึปล่าว..

รึจะไม่ควรเพราะยังไงคงไม่ค่อยมีคนสนใจกำพืดของเราเท่าไหร่อยู่แล้ว..

ตราบไดที่เรายังมีขาสองขาตาสองลูกและอวัยวะอื่นๆที่เท่าเทียมกับชาวบ้าน...

และเราไม่ได้ถือหุ้นชินคอร์ป..คงจะไม่มีใครสนใจอะไรเรามากนัก...

จริงอยู่เราชอบพยากรณ์..แต่คงเป็นแค่เรื่องเมฆเท่านั้น...

เรื่องที่พวกเทอสนใจเช่น ลายมือ ชะตาชีวิต และ หวยคงไม่ได้เอี่ยวกะความสันทัดของเราเท่าไหร่...

ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้แล้วเริ่มคิดได้ว่าเราไม่ใช่คนน่าสนใจก็ปิดหน้าต่างนี้ไปซะ..

เราไม่ง้อ..และเราไม่ดูลายมือ...โหงวเฮ้งก็ไม่ดู...

ส่วนคนที่เหลือที่อุส่าห์เจียดเวลาอันมีค่ามานั่งอ่านเรื่องของคนอื่นก็ขอบคุณมาก...

ยอมรับเถอะ..เราไม่ได้ว่า .. แต่มนุษย์ต่างก็อยากรู้เรื่องของชาวบ้านทั้งนั้น..

ไม่อย่างนั้น นักวิทยาศาสตร์จะมีงานทำเหรอ...

พวกนั่งอยู่ในห้องแอร์จ้องหลอดแก้วทั้งวันก็อยากจะรู้เรื่องสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่ตัวเองในหลอดแก้วทั้งนั้นแหละน่า...

ก่อนที่จะนอกเรื่องไปกว่านี้...

เราจะเล่านิทานให้ฟังเรื่องนึง...

ถ้าขี้เกียจฟังก็ปิดไปเลย..

เพราะต่อจากนี้ไป..เราก็จะมาเล่านิทานเรื่องเดิมนี่หล่ะ

มีเด็กหญิงคนหนึ่ง เราเรียกเธอว่าเด็กหญิงก้อนเมฆ..

เธอมีสองแขน สองขา มีดวงตากลมโต และผมยาวสีน้ำตาลช็อกโกแล๊ต

เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กมาก..ความสูงของเธอกำลังจะหยุดลงที่150ซม.

และน้ำหนักของเธอไม่คงตัว บางครั้งเราก็พบว่าเธอ ผอมและบางครั้งเธอก็แสนจะเจ้าเนื้อ...

เด็กหญิงก้อนเมฆเรียนไม่เก่ง.. แม่ของเธอเคยเป็นกังวลว่าเธอจะมีความผิดปกติทางสมอง...

อย่างไรก็ตามเด็กหญิงก้อนเมฆไม่เห็นด้วยกับแม่ของเธอ เธอคิดว่าเธอเองก็มีส่วนที่ฉลาดอยู่เช่นกัน...

เด็กหญิงก้อนเมฆรักการถ่ายรูป เธอหลงไหลในสีน้ำ และชอบเขียนนิยาย

เด็กหญิงก้อนเมฆกำลังจะโตเป็นผู้ใหญ่ แต่เธอยังไม่อยากเป็นนางสาวก้อนเมฆ เธอต้องการเป็นเด็กหญิงจนกว่าจะหมดวาระที่จะใช้มันได้..

ปีนี้เด็กหญิงก้อนเมฆจะต้องออกรบ สงครามย่อมๆซึ่งมีจุดหมายเป็นกระดาษไบเดียวที่ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อและระยะเวลาชีวิตของก้อนเมฆถึง4ปี

เด็กหญิงก้อนเมฆอยากไปแดนโสม .. เธอหลงไหลในบรรยากาศของทีนั่นมาก...และตั้งใจจะไปออกรบที่นั่น...

แม่ของเด็กหญิงก้อนเมฆไม่อยากให้เธอไป...

แม่คิดว่าก้อนเมฆเล็กๆของแม่จะไปต้านแรงลมข้างนอกได้อย่างไร..

ด้วยตาเปล่าของแม่ .. แม่มองออกไปนอกหน้าต่าง เธอมองไม่เห็นภาพเด็กหญิงก้อนเมฆทีเข้มแข็ง..

ด้วยตาเปล่าของคนอื่น ... เด็กหญิงก้อนเมฆก็นิทานเรื่องหนึ่งเท่านั้น..

ด้วยตาเปล่าของคนเขียน ... ก้อนเมฆเอ๋ย.. อนาคตยังไม่แน่นอน..

ด้วยตาปล่าวของก้อนเมฆ...เธอจะไม่ย่อท้อต่อลมแรง

edit @ 11 Oct 2007 12:41:13 by =Oktas=

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

พื้นที่เล็กๆ

ของพี่บอยตรัย..

เหมาะ :)

#1 By CEbO88™ on 2007-10-11 18:58

แม่ง...
แต่อ่านดูอีกที...

เหมือนอยู่บนเครื่องบินการบินไทย...


"เหนือน่านฟ้า" คำนี้เหมือนได้ยินบนเครื่องรึเปล่านะ..

#2 By CEbO88™ on 2007-10-12 22:55

เด็กหญิงคนนั้น พอโตขึ้นความคิดก็จะเปลียนไป
ในทางที่ดี และไม่ได้ มันคงแล้วแต่ ว่าเดินทางไหน
แต่เด็กหญิงคนนั้นคงต้องมาเจอกับข้อสอบที่ชี้ทางชีวิต
ถ้าเธอผ่านปัญหามาได้ก็ไปโลดดด
แต่ถ้าเธอติดก็อย่าพึ้งทอใจเพราะ มึงยังไม่แก่ = =
สู้โว้ยย แสด
เด็กมหาลัย etc.แม่งเข้ากันตอน 18 19 มึงไม่ต้องห่วงแสด =w= สู้

#3 By Zelophilia on 2007-10-12 23:44

เจ้ขาคิดถิงมากมายเจ้เพ้อฝันได้จัยน้ะเนี้ย

#4 By หยินไม่ยอมล็อกอิน (124.120.88.12) on 2007-11-15 17:59

เจ้ขาคิดถิงมากมายเจ้เพ้อฝันได้จัยน้ะเนี้ย

#5 By หยินไม่ยอมล็อกอิน (124.120.88.12) on 2007-11-15 17:59